Coalitiebesprekingen Paars+ afgebroken

Met het mislukken van de coalitiebesprekingen tussen de VVD, PvdA, GL en D66 is er een nieuwe fase in de formatie aangebroken. De Koningin heeft voormalig CDA-premier Ruud Lubbers tot informateur benoemd en hij zal op korte termijn bezien wat de mogelijkheden zijn. De visie van het CDJA op de coalitiebesprekingen is in dit artikel te lezen.

Paars+ optie gaat niet door
Het is goed voor Nederland dat deze coalitie-optie niet doorgaat. De sociaal-economische verschillen waren te groot, zodat er onvoldoende overeenstemming was om het overheidstekort aan te pakken, terwijl het voor de toekomst van Nederland zeer belangrijk is dat de overheidsfinanciën op orde worden gebracht. Verder had een Paars+ coalitie op sociaal-cultureel terrein, waar duidelijk meer overeenstemming zou zijn, de verkeerde kant op kunnen gaan, bijvoorbeeld als het gaat om medisch-ethische onderwerpen en als het gaat om de vrijheid van onderwijs en de vrijheid van godsdienst.

Middenkabinet
Nu de Paars+ optie niet doorgaat, komt logischerwijs een middenkabinet in beeld, van VVD, PvdA en CDA. Het CDA zal haar verantwoordelijkheid en landsbelang boven partijbelang stellen door om de tafel gaan voor een middencoalitie. Dat is een goede zaak. De PvdA moet niet weglopen van de onderhandelingstafel en haar verantwoordelijkheid, louter en alleen om haar eigen partijbelang veilig te stellen. Het middenkabinet kan rekenen op een breed draagvlak, wat nodig is om de grote problemen waar Nederland voor staat aan te pakken. Echter, er kleeft wel een duidelijk risico aan een middenkabinet: een implosie van het politieke midden aan het einde van de rit.

Rechts kabinet
Nu de Paars+ optie niet doorgaat, klinken er opnieuw geluiden dat er een rechtse coalitie van VVD, PVV en CDA moet komen. Het CDA moet pas bereid zijn om te praten als de PVV een aantal belangrijke inhoudelijke concessies doet. Het heeft geen zin om al te gaan praten als de PVV niet bij voorbaat concessies doet. De PVV signaleert een aantal belangrijke maatschappelijke problemen rond integratie, en het CDA moet dit beamen. Maar de oplossingen van de PVV voor deze problemen zijn schijnoplossingen die bovendien slecht zijn voor het land en voor de vrijheid van minderheden, omdat de PVV een groep burgers (moslims) degradeert tot tweederangs burgers. Dit is totaal onacceptabel. Voorbeelden van onacceptabele beleidsmaatregelen zijn:

- Hoofddoekjesverbod/belasting;
- Verbod op de Koran;
- Stop op het bouwen van moskeeën;
- Sluiting van islamitische scholen op grond van identiteit;
- Etnisch registreren van bevolingsgroepen.

Het CDA moet wel het lef hebben om duidelijke alternatieven aan te dragen voor de ideeën van de PVV. Het CDA moet staan voor een veeleisender vorm van integratie, waarbij meer burgerschap gevraagd wordt van nieuwe én bestaande Nederlanders. Echter, deze veeleisende vorm van integratie mag niet ten koste gaan van de vrijheden van minderheden, waar het CDA vierkant achter moet blijven staan. Overigens: zelfs als CDA en PVV eruit zouden komen op het gebied van integratie, dan zijn er nog steeds zeer grote verschillen op sociaal-economisch gebied: hoeveel er bezuinigd moet worden en of er hervormingen plaats moeten vinden in ons sociale stelsel.

Zakenkabinet/minderheidskabinet
Er mag alleen gekozen worden voor een zakenkabinet als alle andere opties onmogelijk blijken te zijn. Een zakenkabinet is namelijk moeilijk in staat om een consistent beleid te voeren, omdat zij voor elk los voorstel een kamermeerderheid moet zoeken. Juist in deze economisch en cultureel moeilijke tijden is er grote behoefte aan beleidsconsistentie en een breed draagvlak voor beleid.

De mediauitingen naar aanleiding van de gestaakte coalitiebesprekingen over paars+ zijn in dit artikel te vinden. De mediauitingen gelijk na de verkiezingsuitslag zijn hier te vinden.